Nazwa John Gardner pojawia się w różnych kontekstach – od historycznej posiadłości rolniczej na Long Island po brytyjskiego autora thrillerów. Poniżej znajdziesz przejrzyste zestawienie obu znaczeń oraz rozwinięcie każdej historii.
Dla jasności porównujemy najważniejsze informacje w skrócie:
| Kontekst | Miejsce/obszar | Ramy czasowe | Kluczowe fakty |
|---|---|---|---|
| John Gardiner Farm (posiadłość) | Greenlawn, Long Island (USA) | od 1750 roku do dziś | zabytek na National Register of Historic Places, rozwój lokalnego przemysłu ogórkowego |
| John Edmund Gardner (pisarz) | Wielka Brytania | 1926–2007 | kontynuacja serii o Jamesie Bondzie, twórca cyklu o Boysie Oakesie |
John Gardiner Farm – historyczna posiadłość rolnicza
Historia i powstanie
John Gardiner Farm to historyczna farma położona w Greenlawn na Long Island, której początki sięgają 1750 roku.
Oryginalny dom w stylu kolonialnym powstał jako budynek półtorapiętrowy i był rozbudowywany etapami, a ostatnia rozbudowa – dodanie drugiego piętra – nastąpiła w 1860 roku z inicjatywy Alexandra Gardinera dla jego matki, Fanny.
Właściciele i dziedzictwo rodzinne
Posiadłość od pokoleń była związana z rodziną Gardiner, wywodzącą się z prominentnych rodów East End Long Island. Alexander S. Gardiner (ur. 4 marca 1835) od czternastego roku życia, po śmierci ojca, przejął odpowiedzialność za gospodarstwo i stał się kluczową postacią lokalnego rozwoju.
Tragiczne wydarzenie dotknęło rodzinę 13 listopada 1842 roku, gdy dziadkowie Alexandra ze strony matki, Alexander Smith i jego żona Rebecca, zostali zamordowani w swoim domu. Fanny odziedziczyła majątek i kontynuowała prowadzenie farmy.
Rozwój gospodarczy i innowacje
Alexander Gardiner był pionierem i przedsiębiorcą, który przekształcił farmę w rozległe przedsiębiorstwo. W wieku 23 lat odkupił od matki 80 akrów ziemi, poślubił Elizabeth Jarvis, a z czasem rozwinął gospodarstwo do 600 akrów.
Na terenie majątku działały różnorodne przedsięwzięcia:
- tłocznia cydru – przetwórstwo jabłek na cydr na potrzeby lokalnego rynku;
- tartak – dostawy tarcicy dla okolicznych gospodarstw i budów;
- cegielnie – produkcja materiałów budowlanych w skali przemysłowej;
- młyn zbożowy – mielenie zboża dla rolników z Greenlawn i okolic;
- lodziarnie – sezonowa sprzedaż oraz dystrybucja lodów i produktów mlecznych;
- handel maszynami rolniczymi i wozami – wprowadzanie najnowszych rozwiązań mechanicznych na lokalny rynek;
- salon samochodowy – wczesna działalność motoryzacyjna wspierająca modernizację regionu;
- udziały w konserwowni i statkach żaglowych – dywersyfikacja dochodów i logistyczne wsparcie eksportu.
Przemysł ogórkowy w Greenlawn
Alexander Gardiner zyskał przydomek „Pickle Pioneer” Greenlawn, namawiając lokalnych farmerów do uprawy ogórków. Opracował odmianę nasion „Green Prolific Pickle Seeds”, zbudował zakłady przetwórcze oraz uruchomił towarowy depot przy torach kolejowych, dzięki czemu w Greenlawn rozkwitł przemysł przetwórstwa ogórków.
W 1873 roku stodoły i młyny Gardinera spłonęły w pożarze opisywanym przez gazety jako:
największe zniszczenie mienia rolniczego przez pożar, jakie kiedykolwiek znano na wyspie
Alexander jednak odbudował wszystko w ciągu sześciu miesięcy.
Następne pokolenia
Po śmierci Alexandra w 1914 roku majątek podzielono między jego dzieci, w tym Johna A. Gardinera, który przejął posiadłość Smith-Gardiner.
John poślubił Everettę Purdy i miał czworo dzieci:
- Alice (1896–1985),
- Zella (1898–1905),
- Harold (1902–1982),
- Herbert (1902–2003).
Harold i Herbert byli ostatnim pokoleniem mieszkającym w domu. Bliźniacy oraz ich siostra Alice spędzili tam całe życie, nie zakładając rodzin ani nie przeprowadzając się.
Obecny status
W 2002 roku Herbert Gardiner, ostatni żyjący członek rodziny, przekazał posiadłość Greenlawn-Centerport Historical Association po zaprzyjaźnieniu się ze skarbnikiem, Tonym Guarnaschellim. Jego życzeniem było nazwanie domu na cześć ojca, Johna.
Farma znajduje się obecnie w National Register of Historic Places, co zapewnia jej ochronę dla przyszłych pokoleń.
John Gardner – brytyjski pisarz thrillerów i powieści o Jamesie Bondzie
Kim był John Edmund Gardner
John Edmund Gardner (20 listopada 1926 – 3 sierpnia 2007) był angielskim autorem powieści szpiegowskich i thrillerów. Najbardziej znany jest z kontynuacji serii o Jamesie Bondzie, a także z cyklu o Boysie Oakesie i trzech powieści wykorzystujących postać Profesora Moriarty’ego.
Tło biograficzne
Podczas II wojny światowej Gardner dołączył do Home Guard w wieku 13 lat, służył w Fleet Air Arm, a następnie w Royal Marines. O swojej żołnierskiej karierze mówił:
najgorszy komandos na świecie
Po demobilizacji poszedł w ślady ojca, wstępując do Kościoła Anglii. Studiował teologię w St John’s College w Cambridge i został wyświęcony w 1953 roku. Po utracie wiary opuścił kościół w 1958 roku i został krytykiem teatralnym w Stratford-upon-Avon Herald.
Kariera literacka
Pisać zaczął od autobiograficznej książki Spin the Bottle (1964 rok), w której opisał własne doświadczenia z alkoholizmem. W tym samym roku opublikował The Liquidator – parodię Jamesa Bonda o tchórzliwym Boysie Oakesie, zwerbowanym przez pomyłkę jako brytyjski szpieg.
Książka odniosła natychmiastowy sukces, a Anthony Boucher na łamach The New York Times napisał:
Pan Gardner odnosi podwójny sukces: napisał sprytną parodię, która jest również naprawdę satysfakcjonującym thrillerem
Ekranizacji podjęło się studio MGM. W kolejnych jedenastu latach ukazało się siedem następnych powieści i cztery opowiadania o Boysie Oakesie.
Seria o Jamesie Bondzie
W 1979 roku Glidrose Publications (obecnie Ian Fleming Publications) zaproponowało Gardnerowi wznowienie literackiej serii o Bondzie. Między 1981 a 1996 rokiem Gardner napisał 14 powieści o Bondzie oraz nowelizacje 2 filmów.
Autor deklarował, że chce przenieść Bonda do lat 80., zachowując jednak wiek postaci zgodny z pierwotnym ujęciem Fleminga. Pod wpływem amerykańskiego wydawcy Putnam’s w jego powieściach pojawiło się więcej amerykanizmów.
James Harker na łamach The Guardian oceniał niektóre tomy krytycznie, pisząc, że były:
nękane głupotami
Jako przykłady podawał m.in. Scorpius, gdzie większość akcji rozgrywa się w Chippenham, oraz Win, Lose or Die, w którym:
Bond zaprzyjaźnia się z nieprzekonującą Maggie Thatcher
Inne dzieła
Po sukcesie cyklu o Oakesie Gardner stworzył nowe postacie i powrócił do świata Sherlocka Holmesa. Oto najważniejsze z nich:
- Derek Torry – inspektor Scotland Yardu włoskiego pochodzenia, bohater kryminalnych intryg;
- Herbie Kruger – agent wywiadu, centralna postać w realistycznych thrillerach szpiegowskich;
- Profesor Moriarty – trzy powieści z perspektywy słynnego antagonisty Holmesa, z czego ostatnia ukazała się pośmiertnie.
Komercyjny sukces
Choć recenzje bywały mieszane, powieści Gardnera o Bondzie regularnie trafiały na listy bestsellerów The New York Times, zapewniając autorowi znaczący sukces komercyjny.