Red Herring to nazwa o podwójnej historii – dosłownie oznacza wędzoną, czerwoną rybę, ale przez ostatnie stulecia funkcjonuje przede wszystkim jako wyrażenie oznaczające coś, co odwraca uwagę od prawdziwego problemu, czyli tzw. „fałszywą wskazówkę”. W kontekście biznesu technologicznego Red Herring to marka jednego z najważniejszych mediów branżowych przełomu XX i XXI wieku, wyspecjalizowanego w innowacjach, firmach technologicznych oraz rynku venture capital.

Historia Red Herring jako marki medialnej

Red Herring został założony w 1993 roku w Belmont w Kalifornii przez byłego bankiera Anthony’ego Perkinsa. Nazwę zaczerpnięto z bankierskiego żargonu – „red herring” to określenie wstępnego prospektu emisyjnego przed IPO, który przyciąga uwagę inwestorów, nie ujawniając pełni szczegółów oferty.

Magazyn od początku koncentrował się na rynku kapitału wysokiego ryzyka i technologii, stając się jednym z symboli ery dot-com. W szczytowym okresie miał biura m.in. w Bangalore, Pekinie i Paryżu, a także organizował prestiżowe konferencje dla przedsiębiorców, inwestorów i twórców technologii.

Red Herring zyskał rozpoznawalność dzięki nagrodzie Red Herring Top 100, wyróżniającej najbardziej perspektywiczne młode firmy technologiczne z Ameryki, Europy i Azji.

Po pęknięciu bańki internetowej tytuł ograniczył wersję drukowaną (2003, ponownie 2007), przeszedł do formatu cyfrowego, a w 2011 roku w praktyce wycofał się z bieżącej działalności wydawniczej. Obecnie Red Herring działa głównie jako platforma internetowa oraz organizator konferencji i konkursów dla startupów.

Najważniejsze daty w historii marki:

• 1993 – założenie Red Herring w Belmont przez Anthony’ego Perkinsa;
• 1996 – start nagrody Red Herring Top 100 dla obiecujących startupów;
• 2003 – ograniczenie edycji drukowanej po raz pierwszy;
• 2007 – ponowne zawieszenie wersji drukowanej;
• 2011 – praktyczne wycofanie się z bieżącej działalności wydawniczej i koncentracja na platformie online.

Zarządzanie i właściciele

Początkowo Red Herring należał do Anthony’ego Perkinsa, a następnie pozyskał finansowanie od zewnętrznych inwestorów. Po załamaniu rynku dot-com większościowy pakiet trafił do funduszy, a marka przeszła restrukturyzację i zmianę właścicieli. W kolejnych latach wydawnictwo prowadziła grupa inwestorów kierowana przez Alexandra Vieux.

Najważniejsze transakcje właścicielskie i kapitałowe:

• 1997 – inwestycja Ziff Davis we wspieranie rozwoju tytułu;
• 2000 – wejście Broadview Capital Partners z kapitałem;
• po 2001 – przejęcie większości udziałów przez BCP w następstwie kryzysu dot-com;
• po 2003 – odsprzedaż aktywów i przejęcie sterów przez zespół z Alexandrem Vieux na czele.

Oferta produktów i usług

Red Herring kojarzony jest przede wszystkim z poniższymi aktywnościami:

• wydawcą magazynu o przedsiębiorczości technologicznej – tytuł ukazywał się drukiem (do 2003 i 2004–2007) oraz online (do 2011), dostarczając analizy, wywiady i rankingi firm branży high-tech;
• organizatorem konferencji i spotkań networkingowych – Red Herring przez lata organizował prestiżowe, międzynarodowe wydarzenia, takie jak Venture Market, które integrowały inwestorów, startupowców i ekspertów;
• twórcą słynnego rankingu Red Herring Top 100 – nagrody dla obiecujących startupów z całego świata, funkcjonującej od 1996 roku;
• platformą internetową – obecnie marka funkcjonuje głównie jako portal z newsami, blogami i analizami rynku technologii oraz innowacji.

Red Herring na tle konkurencji

W latach 90. Red Herring był jednym z trzech głównych magazynów technologicznych w USA, obok The Industry Standard (IDG) oraz Business 2.0 (Imagine Media), bywał też porównywany do Wired i Fast Company. Wyróżniał się konsekwentnym akcentem na venture capital, finansowanie startupów i gospodarcze aspekty innowacji.

Co konkretnie wyróżniało Red Herring na tle innych tytułów:

• nacisk na venture capital – priorytet dla tematów finansowania, rund inwestycyjnych i rynku VC;
• rankingi i nagrody – cykliczny Red Herring Top 100 z globalnym zasięgiem;
• wydarzenia i networking – konferencje łączące przedsiębiorców, inwestorów i ekspertów;
• międzynarodowa perspektywa – redakcje i aktywność na kluczowych rynkach technologicznych.

Red Herring jako fraza językowa

Warto odróżnić markę medialną od szerokiego znaczenia frazy „red herring” w języku angielskim i literaturze. Od przełomu XVIII i XIX wieku „red herring” oznacza fałszywą wskazówkę, czyli coś, co ma odwrócić uwagę od właściwego problemu. Popularność określenia wiąże się z publicystą Williamem Cobbettem, który w 1807 roku użył go do krytyki nieprawdziwych informacji w prasie.

W literaturze kryminalnej „red herring” to podstawowy chwyt narracyjny, wprowadzający czytelnika w błąd co do tożsamości sprawcy lub rozwiązania zagadki.